Een nieuwe blik op materiaalinnovatie: in gesprek met trendforecaster

Maesanne Doornik

INTRO

Maesanne Doornik is trend- en future researcher, visueel-intuïtief forecaster en oprichter van Trend- en Marketingbureau Mae. Vanuit haar achtergrond onderzoekt zij hoe maatschappelijke, culturele en technologische ontwikkelingen de toekomst van mode vormgeven. In haar nieuwste trendboek FUTURE FABRICS verbindt ze materiaalinnovatie, circulariteit en inspirerende pioniers tot een visueel trendverhaal. We spraken haar over haar werkwijze, haar missie en de menselijke maat achter de mode-industrie van de toekomst.

Hi Maesanne! Je hebt een achtergrond als trendforecaster, redacteur en stylist. Wat maakte dat jij besloot om je expertise volledig op de toekomst van mode en innovatieve materialen te richten?

“Voor mij vallen al die verschillende rollen eigenlijk op een hele natuurlijke manier samen.

Als stylist en redacteur ben je altijd bezig met wat er nú speelt en hoe je een verhaal visueel aantrekkelijk maakt. Maar door mijn werk zag ik van heel dichtbij hoe complex het modesysteem is en hoe dringend de behoefte aan verandering is. Ik wilde niet alleen verslag doen van wat er al is, maar juist begrijpen waar we naartoe gaan. Mode is voor mij geen losstaand product; het is een spiegel van de maatschappij. Als we de toekomst van mode willen herontwerpen, moeten we beginnen bij de stoffen die we dragen.”

Je noemt jezelf een visueel-intuïtief trendforecaster. Hoe ziet jouw werkwijze er in de praktijk uit als je aan een project zoals FUTURE FABRICS werkt?

“We leven in een tijd die overspoeld wordt met data en cijfers, maar trends ontstaan vaak op een veel subtieler niveau. Mijn werkwijze is een combinatie van scherp observeren en intuïtie. Ik verzamel voortdurend culturele signalen, visueel onderzoek, consumentengedrag en technologische ontwikkelingen. Vervolgens gebruik ik mijn intuïtie om al die losse puzzelstukjes met elkaar te verbinden en patronen te zien voordat ze mainstream worden.

Dat vertaal ik naar strategische inzichten en visuele concepten. Voor FUTURE FABRICS wilde ik niet alleen innovaties opsommen, maar echt het verhaal én het gevoel achter die nieuwe materialen visualiseren. Daarnaast wil ik mensen inspireren over hoe de toekomst er uit zou kunnen zien, door middel van toekomstscenario’s. Het moet gaan leven voor de lezer.”

Wat was voor jou het specifieke moment waarop je dacht: dit trendboek moet er nu komen?

“Dat ontstond vanuit een combinatie van urgentie en enthousiasme. Ik zag om me heen dat er aan de ene kant ontzettend veel mooie ontwikkelingen zijn in laboratoria en op de catwalks – van mycelium en zeewier tot hoogwaardige recycling – maar dat die verhalen nog te vaak blijven steken in een niche. Aan de andere kant merkte ik tijdens de presentatie van mijn toekomstproject De Maakbare Mens op de Dutch Design Week 2025 hoeveel behoefte er is aan een begrijpelijke, visuele vertaalslag hiervan. Ik wilde een brug bouwen tussen die technologische materiaalrevolutie en de modebranche.”

In het trendboek laat je een reeks pioniers aan het woord, van bio-designers tot de Dutch Sustainable Fashion Week zelf. Wat is de belangrijkste boodschap die je lezers wilt meegeven?

“Ik hoop vooral dat lezers voelen dat de toekomst geen ver-van-mijn-bedshow is, maar iets waar we vandaag al samen aan bouwen. De transitie naar een circulaire en plasticvrije mode-industrie is soms best een complexe puzzel. Uit alle gesprekken in het trendboek blijkt dat niemand het in z’n eentje kan oplossen; het vraagt om samenwerking in de hele keten, van maker tot consument.

Ik wil lezers laten zien dat duurzaamheid en innovatie helemaal niet stoffig of beperkend hoeven te zijn. Als lezers na het dichtklappen van FUTURE FABRICS vol energie en ideeën aan de slag gaan, is mijn doel bereikt.”

Als je kijkt naar de toekomst van kleding, waar zie jij op dit moment de mooiste kansen en wat heeft volgens jou nog tijd nodig?

“De grootste kans ligt in de herwaardering van kleding en materialen. We gaan naar een tijd waarin de grens tussen mode, natuur en technologie veel meer vervaagt. Denk aan bio-based materialen die op een natuurlijke manier binnen de grenzen van de planeet passen, of technologieën die gesloten kringlopen écht mogelijk maken.

Wat tijd nodig heeft, is het veranderen van onze mindset en de schaalbaarheid van die innovaties. We zitten nog midden in de strijd tussen het oude, snelle consumptiemodel en het nieuwe, circulaire model. Innovatieve materialen naar een breed publiek brengen vraagt om geduld, investeringen en doorzettingsvermogen. Maar de richting staat vast: mode moet niet alleen mooi zijn, maar ook waardevol blijven voor de wereld om ons heen.”

Tot slot: welke gouden tip zou jij willen meegeven aan de nieuwe generatie ontwerpers en merkstrategen?

“Kijk vooral naar wat er al is, wat er nu al mogelijk is én wie hier al mee bezig zijn. Je hoeft het wiel echt niet in je eentje opnieuw uit te vinden. Zoek elkaar op uit verschillende werkvelden en ga samen het gesprek aan. Zo kunnen er mooie samenwerkingen in de keten ontstaan.

Denk aan technici en laboranten die gaan samenwerken met materiaaltechneuten, die weer optrekken met designers, die vervolgens weer schakelen met merken en retailers. Zo ontstaat er echt een ‘loop’: een proces van het allereerste innovatieve materiaal totdat het uiteindelijk gewoon in de winkel ligt en de consument het makkelijk kan vinden en kopen.”